Əliağa Vahid ölü yiyələrindən niyə küsmüşdü? – Qızından atası ilə bağlı maraqlı xatirə

“Atam onun sözünün üstünə söz deyilməsini xoşlamazdı. Sözünü ikinci dəfə dəyişməyə məcbur edəndə çox əsəbiləşirdi”.

Bunu Musavat.com-a açıqlamasında Azərbaycan poeziyasının görkəmli nümayəndəsi, qəzəlxan Əliağa Vahidin qızı Firəngiz İsgəndərova deyib.

Onun sözlərinə görə, atasının prinsipləri olduqca sərt idi və yazdığı sözə xüsusi həssaslıqla yanaşırdı:

“Atam tez-tez başdaşı üçün şeirlər, hikmətli sözlər yazardı. Bir dəfə yenə kimsə vəfat etmişdi və ondan başdaşı üçün şeir yazmasını xahiş etdilər. Atam da yazdı. Amma mərhumun yaxınları gəlib dedilər ki, misralardan birində dəyişiklik etsin. Atam buna əsəbiləşdi və dedi: “Nə? Sən mənim yazdığım sözü bəyənmirsən?” Sonra da küsüb dedi ki, məni öldürsələr belə, bir misra da dəyişmərəm”.

Firəngiz İsgəndərova bildirib ki, Əliağa Vahid həmin gün bağdakı taxta stulda tək oturaraq incikliyini göstərib:

“Atamın bağda bir taxta stulu vardı. Durdu getdi, küsüb həmin stulda oturdu. Anam ona dedi: “Ay Vahid, ayıbdır, camaatın ölüsü var, hava da istidir, misranı dəyiş, getsinlər”. Amma atam qəti şəkildə “yazmaram” dedi”.

Anasının vəziyyəti yumşaltmaq üçün qonaqlara çay süzüb, üzüm dərərək süfrəyə qoyduğunu deyən Firəngiz İsgəndərova hadisənin gözlənilməz məqamını da xatırladıb:

“Hər kəs sakitcə gözləyirdi ki, atamın hirsi soyusun. Birdən bağda anamı ilan sancdı. Qonaqlar dərhal bağa qaçdılar, anama kömək etdilər, onu xilas etdilər. Yalnız bundan sonra atamın əsəbi yatdı. Dedi ki, bu kişilər mənim arvadımı xilas etdilər, mən misranı dəyişəcəyəm. Beləliklə, misrada dəyişiklik etdi və mərhumun yaxınları razı halda çıxıb getdilər”.